Kanada Avrupa’ya Göz Kırpınca - Yusuf Mehmet Sarışın yazdı

Kanada, Avrupa’ya Göz Kırpınca…

Yusuf Mehmet Sarışın yazdı

Dünya siyasetinde işler iyice mahalle dizisine dönmüştü. Avrupa Birliği, mavi elbisesini giymiş, yakasına on iki sarı yıldızını takmış; Brüksel’in en işlek caddesinde ağır ağır yürüyordu.

Arkasından Kanada geliyordu. Üzerinde kırmızı-beyaz gömleği, göğsünde kocaman bir akçaağaç yaprağı vardı.

Kanada, Avrupa’yı görünce bir anda durdu:

— Vay canına! Hem zarif hem ekonomik… Üstelik vizesiz gençlik değişim programı da var!

Avrupa Birliği hafifçe gülümsedi:

— Sen de fena değilsin Kanada. Doğal kaynakların, temiz enerjin, savunma teknolojilerin… Bir de şu meşhur akçaağaç şurubun var.

Kanada’nın yüzü kızardı.

— İstersen sana bir bidon yollarım.

— Bidon biraz kaba kaçar. Küçük bir şişe yeter.

Tam o sırada Amerika köşeden çıktı. Üzerinde yıldızlı ve çizgili elbisesi, elinde de “GÜMRÜK VERGİSİ” yazan kalın bir dosya vardı.

Kanada’nın Avrupa’ya baktığını görünce kaşlarını çattı:

— Sen nereye bakıyorsun?

Kanada telaşlandı:

— Hiçbir yere… Avrupa’nın yıldızlarını sayıyordum.

Amerika hemen saymaya başladı:

— Bir, iki, üç… On iki! Ama şurada küçük bir akçaağaç yaprağı görüyorum. Yoksa seni on üçüncü yıldız mı yapacaklar?

Avrupa Birliği sakin bir sesle cevap verdi:

— Öncelikle yıldızlarımızın sayısı üye sayısını göstermiyor. İkincisi, biz yalnızca iş birliğini konuşuyoruz.

Amerika dosyayı masaya vurdu:

— İş birliği mi? Ben o kelimeyi duydum mu tarifeleri artırırım!

Kanada başını iki yana salladı:

— Yıllardır aynı mahalledeyiz. Ne zaman başka biriyle kahve içsem kapıma vergi pusulası bırakıyorsun.

Amerika cevap verdi:

— Komşuluk bunu gerektirir.

— Hayır, komşuluk kar küreğimi ödünç alıp geri getirmeyi gerektirir. Sen geçen kış onu da tarifeye bağladın!

Avrupa Birliği gülmemek için kendini zor tuttu:

— Kanada, gel bizim masaya otur. Kahve içer, ticareti ve savunmayı konuşuruz.

Kanada çekinerek sordu:

— Masaya oturmak için tam üye olmam gerekiyor mu?

— Hayır. Şimdilik “özel arkadaş” sandalyesi hazırladık.

Amerika hemen araya girdi:

— Özel arkadaşlık diye başlar, Erasmus’la devam eder!

Kanada, Avrupa’nın yanına doğru bir adım attı. Amerika da gümrük vergisi dosyasından yeni bir sayfa çıkardı.

— Bir adım daha atarsan akçaağaç şurubuna yüzde elli vergi!

Kanada durdu:

— Şuruba vergi koyarsan Amerikalılar pankekleri neyle yiyecek?

Amerika bir an düşündü.

Dünya siyasetinin en uzun üç saniyesi yaşandı.

Sonunda dosyayı yavaşça kapattı:

— Pankek önemli… Görüşmelere devam edebiliriz.

Avrupa Birliği kahkahayı bastı. Kanada da cebinden küçük bir şişe akçaağaç şurubu çıkarıp masaya koydu:

— İşte diplomasinin tatlı yüzü!

O akşam Brüksel’de üçü birlikte kahvaltı yaptı. Avrupa kruvasan getirdi, Kanada şurubu döktü, Amerika da hesabı görünce:

— Bunu kim ödeyecek? diye sordu.

Avrupa ile Kanada aynı anda cevap verdi:

— Tarifelerden keseriz!

Sokağı kahkaha sesleri kapladı.

Ertesi sabah Avrupa Birliği bayrağının on iki yıldızının yanında küçücük kırmızı bir akçaağaç yaprağı görüldü.

Amerika yeniden sinirlendi:

— Bu da ne?

Kanada uzaktan seslendi:

— Telaşlanma komşu! Sadece sevimli bir çıkartma…

Fakat dünya siyasetinde herkes biliyordu:

Bazen en büyük ittifaklar, önce küçük bir çıkartmayla başlardı.