Bu hikâyenin bir satırı mutlaka Çamlık Mangal’dan geçer.

Didim’de bazı akşamlar vardır; insanın içi mangal dumanı, kebap kokusu ve eski bir türküyle aynı anda ısınır.

İşte o akşamlardan biri, Oğuz Aşkın işletmeciliğindeki Çamlık Mahallesi Ege Caddesi No: 4’teki Çamlık Mangal'da başlar.

Güneş yavaş yavaş inerken Çamlık Mangal’ın önünden geçersiniz. Izgaradan yükselen koku, Güneydoğu’nun bin yıllık kebap geleneğini Didim’in akşam serinliğine taşır.

Urfa’nın, Adana’nın ateşi; sabrın, ustalığın ve közün diliyle konuşur.

Masaya gelen her tabak, sadece karın doyurmaz; bir hatırayı, bir memleket akşamını da yanına alır.

Burada sofralar samimidir.

Gürültüsüz ama canlı…

Dostlar yan yana oturur, muhabbet ağır ağır koyulaşır.

Bir köşeden sazın teli titrer, bir başka köşeden türkü yükselir.

Çarşamba, cuma ve cumartesi geceleri canlı müzikle kebabın tadı daha da derinleşir.

Bazen bir arabesk, bazen bir halk türküsü; herkesin kalbinde başka bir kapıyı aralar.

Çamlık Mangal’ın kapısından girerken sizi gülümseten bir cümle karşılar:

“Rakını Kap Gel…”

Bu slogan sadece hesabı değil, ruhu da rahatlatır.

Paylaşmanın, birlikte olmanın, sofrayı bereketlendiren o eski geleneğin modern bir selamıdır bu.

Didim’de kebap sadece yemek değildir; bir buluşma, bir akşam molası, bir dostluk bahanesidir.

Çamlık Mangal da bunu en iyi bilen yerlerden biridir.

Ateşin başında pişen et, masada çoğalan muhabbet ve fonda çalan müzik…

Hepsi bir araya gelince, akşam unutulmaz olur.

Didim’in kebapla ısınan akşamlarına not düşmek gerekirse, bu hikâyenin bir satırı mutlaka Çamlık Mangal’dan geçer.