Bir Hayatın Ardından Devam Eden Vefa

Bir Hayatın Ardından Devam Eden Vefa

Yusuf Mehmet Sarışın Yazdı

Didim’in Akbük Mahallesi…

Bazen bir insanın ardından yazılanlar bitmez. Çünkü bazı hayatlar, toprağa verilmekle son bulmaz; aksine, geride bıraktıklarıyla yaşamaya devam eder.

Selahattin Erol…
47 yaşında aramızdan ayrılan, bir babanın evlat acısını omuzlarına yükleyen, bir ailenin sessizce eksilen parçası…

Cenazesinde gördüğümüz tablo hâlâ hafızalarda.
Kalabalık, sadece bir vedanın değil; bir hayatın karşılığıydı.

Şimdi ise o veda, başka bir anlamla devam ediyor.

Akbük’te Bir Mevlid, Bir Hatırlayış

5 Nisan 2026 Pazar günü, saat 13.00’te Akbük Limanı’nda, Liman Cafe yanında Selahattin Erol için Mevlid-i Şerif okunacak.

Bu bir ilan değil sadece…
Bu, bir ailenin “unutmadık” deyişidir.
Bu, bir toplumun “biz buradayız” demesidir.

Çünkü mevlidler, ölümün ardından yapılan dini bir ritüelden öte; hatıraların yeniden kurulduğu, acının paylaşarak hafifletildiği buluşmalardır.

Bir Babanın Sessiz Gücü

Celalettin Erol’u o gün cenazede gördüğüm haliyle hatırlıyorum.

Dimdik oturuyordu.
Acıyı içine gömmüş, gelen herkese tek tek “sağ olun” diyordu.

O gün unvanlar konuşulmamıştı:
Ne Büyükşehir Belediye Meclis Üyeliği,
Ne Başkan Vekilliği,
Ne de Kooperatif Başkanlığı…

Sadece bir baba vardı.

Bugün ise o baba, evladının ardından bir mevlid düzenliyor.
Bu, Türk toplumunun en derin geleneklerinden biridir:
Acıyı yalnız yaşamamak.

Cenazeden Sonra Bitmeyen Kalabalık

Cenazeler kalabalık olur…
Ama asıl mesele, o kalabalığın devam edip etmemesidir.

Mevlide katılım, aslında ikinci bir ölçüdür.

İlkinde insanlar görev gereği gelir.
İkincisinde ise gönül gereği…

Selahattin Erol’un ardından düzenlenen bu mevlid, bize şunu gösteriyor:
O gün cenazede omuz omuza olan insanlar, bugün de aynı yerde buluşacak.

Bu, unutulmayan bir hayatın işaretidir.

Didim’in Sosyal Hafızası

Didim, özellikle Akbük…

Göçle büyümüş, farklı şehirlerden gelen insanların bir arada yaşam kurduğu bir yer.

Van’dan gelip burada kök salan Erol Ailesi, bu mozaiğin önemli parçalarından biri.

Bugün Akbük’te yaşayan birçok Vanlı aile gibi, onlar da bu toprağa emek vermiş, bağ kurmuş, iz bırakmış bir aile.

İşte bu yüzden;
Bir cenaze sadece bir ailenin değil, bir kentin meselesi olur.
Bir mevlid sadece bir dua değil, bir toplumsal hafıza tazelemesidir.

Hayatın Devam Eden Tarafı

Cenazede söylediğim bir cümle bugün de geçerli:

İnsan bu dünyadan giderken, malını değil; itibarını götürür.

Ama bir şey daha var…

İnsan gittikten sonra geride kalanlar, onun itibarını yaşatır.

Selahattin Erol için okunacak bu mevlid;
Sadece bir dini görev değil,
Bir vefa göstergesidir.

Son Söz

Akbük’te bir gün cenazede buluştuk.
Şimdi aynı yerde, bir duada yeniden buluşacağız.

Hayatın özeti belki de budur:
Gidişler sessizdir,
Ama hatırlayışlar kalabalık…

Allah Selahattin Erol’a rahmet,
Celalettin Erol ve ailesine sabır versin.

Ve bizlere de…