20 Ağustos–20 Eylül: İzmir Fuarı'nda Haber Maratonu

20 Ağustos–20 Eylül: İzmir Fuarı'nın Işıkları Altında

Yusuf Mehmet Sarışın - Gazetecilik hayatımın en heyecanlı günleri, Yeni Asır'da muhabir olarak çalıştığım yıllarda her yıl 20 Ağustos ile 20 Eylül arasında yaşanırdı. Çünkü o tarihler, İzmir Enternasyonal Fuarı demekti.

Biz gazeteciler için fuar sadece bir ticaret organizasyonu değildi; adeta bir ay süren, hiç bitmeyen bir haber maratonuydu.

Sabah gazetenin haber merkezinden çıkarken cebimizde not defteri, omzumuzda fotoğraf makinesi, aklımızda ise tek bir soru olurdu:

"Bu akşam fuarda kim var?"

Fuar kapısından içeri adım attığınız anda bambaşka bir dünyaya girerdiniz. Her pavyondan farklı bir müzik yükselir, çocukların kahkahaları lunaparkın ışıklarıyla birleşir, kebap ve pamuk şeker kokuları birbirine karışırdı. İzmir'in kalbi o bir ay boyunca Kültürpark'ta atardı.

En büyük heyecan ise sanatçılardı.

O yıllarda fuara gelmeyen sanatçı neredeyse yoktu.

Zeki Müren'in sahneye çıkacağı gece saatler öncesinden izdiham yaşanırdı. Kuliste her zamanki zarafetiyle gazetecileri karşılar, "Çocuklar, nasılsınız?" diye sorardı.

Emel Sayın'ın sesi Kültürpark'ın ağaçlarının arasından yükselirken insanlar konser alanına sığmazdı.

Müzeyyen Senar, Zeki Müren, Bülent Ersoy, Neşe Karaböcek, Gönül Yazar, Muazzez Abacı, Ajda Pekkan, Sezen Aksu, Erol Evgin, Barış Manço, Edip Akbayram, Ferdi Tayfur, Ferdi Özbeğen, Recep Kaymak, Bedia Akartürk, Muazzez Akgün, Osman Yağmurdereli, Çoşkun Evcim Dans Grubu, Tolgahan Dans Gurubu, Cem Karaca, Fatma Girik, Hülya Koçyiğit, Orhan Gencebay, İbrahim Tatlıses, Zerrin Özer, Nilüfer, Coşkun Sabah, Figen Han, Aylin Urgal...

Her akşam bir başka yıldız sahnedeydi.

Biz ise kulis kapılarında bekleyen birkaç muhabirden biriydik.

Kimi zaman sanatçı sahneye çıkmadan birkaç dakika önce kısa bir röportaj yapar, kimi zaman konser bittikten sonra yorgun ama mutlu yüzleriyle objektifimize gülümserlerdi.

Fuar, yalnızca müzik değildi.

Politikacılar gelirdi.

Yabancı heyetler gelirdi.

İş insanları yeni ürünlerini tanıtırdı.

Teknolojinin son yenilikleri ilk kez burada görülürdü.

Türkiye'nin dört bir yanından insanlar İzmir'e akın eder, oteller dolup taşardı.

Gazeteciler için ise mesai hiç bitmezdi.

Akşam konseri izler, gece röportajı yazar, sabaha karşı haberleri gazeteye ulaştırırdık. Ertesi gün yeniden fuarın yolunu tutardık.

Bir ay boyunca evimizden çok fuarda yaşardık.

Kulislerde unutamadığım anılar birikti.

Zeki Müren'in gazetecilere yaptığı ince espriler...

Barış Manço'nun çocuklarla kurduğu sıcak diyalog...

Ajda Pekkan'ın konser öncesi titiz hazırlıkları...

İbrahim Tatlıses'in kuliste bile çevresini saran hayranları...

Ferdi Tayfur'un mütevazılığı...

Her biri haberdi, her biri bir anıydı.

Bugün geriye dönüp baktığımda fark ediyorum ki, biz aslında yalnızca haber yazmıyormuşuz.

Bir dönemin kültür tarihini kayıt altına alıyormuşuz.

Fuar geceleri, İzmir'in hafızasına kazınan en parlak sayfalardı.

Aradan yıllar geçti.

Not defterlerim sarardı.

Siyah-beyaz fotoğraflar albümlerde kaldı.

Bazı sanatçılar artık aramızda değil.

Ama Kültürpark'ın o yaz akşamlarında yükselen alkış sesleri hâlâ kulaklarımda.

Ve her ağustos ayı geldiğinde, içimde aynı duygu canlanıyor:

Sanki birazdan Yeni Asır Haber Merkezi'nden telefon gelecek...

"Yusuf, bu akşam fuara gidiyorsun. Zeki Müren sahnede... Haberi sen yazacaksın."

İşte o an, gazeteciliğin yalnızca bir meslek değil, ömür boyu süren bir tutku olduğunu bir kez daha hatırlıyorum.